Emrah Kaya
  Güncelleme: 17-04-2022 23:01:00   17-04-2022 22:47:00

SEROTONİN…

"Her gün bir gün daha yaklaşıyoruz. Vuslata hasret aşıklar gibi heyecan doluyuz.

Yüce yaratıcı önce sağlığımızı sonra umudumuzu korusun."

Ben acil hekimi Emrah Kaya... 

Nöbette bulduğum boşluklardan yazıyorum ara ara birerli ikişerli cümlelerimi . 

Sonrasında bir araya getiriyorum o başlıksız kelimeler topluluğunu sizlere ulaştırabilmek için. 

Gün içinde her şey kopuk, her şeyi yap boz parçası gibi yaşamaktayım. 

Bu bizler için alışılmış rutin bir hayat tarzı. 

24 saat tuttuğumuz nöbette uyanık olunca, doğal olarak oluşmuş bir durum.

Mesela şaşırmayın benim "günaydınım" sizin akşam sekizinize denk gelebilir. -İyi gecelerim-sabah nöbet çıkışı saat dokuzundadır benim. 

Sizler uyuyup serotonin(mutluluk hormonu) salgısına kavuşurken ben onsuz da “mutluyum ve sağlıklıyım” demek zorundayım. 

Şimdi yazacağımı buraya yazmak benim için büyük bir sevinç paylaşımı. 

Az önce 27 yaşındaki hastayı kurtarmanın sevinci ve gururu ile geceyi kapattım. 

İste benim serotoninim bu. 

Bazen nöbet boyu üç kuruşa çalışıyoruz diye düşündüğüm oluyor açıkçası. 

Ama nöbet bitiminde kalbi duran (kardiyak adreste) bir hasta gelir, iyi bir ekip çalışması ile hasta döner, dünyalar benim olur hiçbir para birimiyle bu mutluluk hissini satın alamayacağımı bilirim. 

İşte benim serotoninim bu.

Ben hastalarımı kurtarma çabamdan can bulmaktayım. 

Benim icin mutluluk, şifa bulan hastalarımın gözündeki ışıltı.

Benim için mutluluk, ağrıyla gelmiş hastamın şikayetinin sonlanmasındaki sessizliği. 

Şunu da şu duygumu da buraya yazmalıyım diyorum…

Bazen ard arda tuttuğum acil nöbetlerimden sonra yıkıldığım, kendimi market poşeti gibi hissettiğim oluyor "her şey değerlenirken sen hâlâ 25 kuruşsundur bu memlekette” gibi bir duygu boğar beni. 

Onca çabamızın uğraşlarımızın -görmezden gelmiyoruz-lafları arkasında görmezden gelinmesi...

Kimseye etkisi olmayan insan mıdır iyi insan? 

Yoksa zarar verecekken zarardan kaçınan insan mıdır iyi insan? 

Bunu neden diyorum biliyor musunuz? Ülkemde değeri görmezden gelinen bir sağlıkçı olarak şunu isterdim itibarsızlaştırıcı söylemlerden vazgeçilmeli. 

Ve emeğinin karşılığını herkes, maddi ve manevi alabilmeli ülkemde. 

Acildeyim hastalarım gelir ben tek tek itinayla dertlerini dinlerim. 

Kimi, ben konuşmadan beni anlar ve çıkarken der “doktor bey sizin dokunduğunuz yerde çiçek değil güneş açar.” 

İste bu cümlelerdir bana güç veren, enerji veren mutluluk veren - Serotoninim budur benim.

Ama bazı hastalarım da gelir hastaneye, şikayetlerinin bir anda geçmesini bekler. Bekler ama şaşarım bu hastalarıma.  

Kendi vücut ülkesinde bu kadar hassasken, ülkemdeki bir çok sorun konusunda nasıl bu kadar sessiz olabiliyorlar, anlamıyorum. 

Ben Emrah Kaya, acil hekimi...

En derin karanlıklardan sonra bile mutlaka ışık vardır diyenlerdenim. 

Ve uyanmak için alarm değil, hayal kuranlardanım. 

Biliyorum ki karanlıkları söndüreceğiz hep birlikte, el ele...

Ben, siz , onlar, şu, bu, öteki... kim olursa olsun hep bir olacağız hak ettiğimiz itibarımız icin uğraşacağız yılmadan, yorulmadan.

Unutmayın sağlıklı olmak, huzurlu olmaktan daha öndedir .

Serotonininiz bol olsun. 

Güzel günler sizinle olsun.

Sağlıkla kalın. 

 

  Bu yazı 264 defa okunmuştur.
  FACEBOOK YORUM
Yorum
  YAZARIN DİĞER YAZILARI
HABER ARŞİVİ
Tüm Anketler
Web sitemize nasıl ulaştınız?
BİZİ TAKİP EDİN
  • YUKARI